ചുരുളി – ഒരു തുള്ളൽകഥ.

Heavy Spoilers Ahead!!!! സിനിമ കണ്ടശേഷം മാത്രം തുടർന്നു വായിക്കുക ബ്രില്ല്യൻസ് റിവ്യൂ കേട്ടുമടുത്തേൽ, കുഞ്ചന്നുടെയൊരു സിംപിൾ റിവ്യൂ. ബിൽഡപ്പില്ല ഡയലോഗില്ല, കഥയുടെ ജനനമൊരാനവണ്ടിയിൽ. ഭൂതവും ഭാവിയും കാക്കിയുമില്ലാ, പോലീസ് രണ്ടിനെ സീറ്റിൽ കണ്ടോ. നെയിമുപോലുമൊറിജിനലല്ല, ഒരുവൻ പേര് ആന്റണിയത്രേ. വെയിറ്റു കൂടിയ കള്ളപ്പേരുമായ്, ഷാജീവൻ അവൻ അരികിലിരിപ്പൂ ചുരുളിയെ തേടി ടീമുകൾ രണ്ടൂം, കാടിനടുത്തായ് വണ്ടിയിറങ്ങി. മുന്നോട്ടുള്ളൊരു യാത്രയ്ക്കായി, ജീപ്പും തേടി ടീമു നടന്നു. തേടിയ വള്ളി കാലിൽ ചുറ്റി, ഊരാക്കുടുക്കായ് മുറുകി കെട്ടി. ജീപ്പും … Continue reading ചുരുളി – ഒരു തുള്ളൽകഥ.

ആശയവും കഥയും

ആശയം അതിശയം പറയാം നിസ്സംശയംഎങ്കിലുമരയുടെയരയാണ് കഥയുടെവിത്തോ മഹത്തരം, ഫലമോ സംപൂജ്യം.വൃക്ഷമായ് വളർത്തുക, കനികൾ സുനിശ്ചിതം

അഭിസാരികയുടെ ജഡം

 ഞാൻ ജഡമാണ്, അഭിസാരികയുടെ ജഡം. മരണത്തിനു ശേഷമെങ്കിലും ആ ഒരു വിശേഷണത്തിൽ നിന്ന് മോചനമുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതിയ ഞാനെന്ത് വിഡ്ഢി! മോർച്ചറിയിൽ, അടിമുടി മറയ്ക്കുന്ന തൂവെള്ള തുണിയുടെ കീഴിൽ, തണുത്തുറഞ്ഞ സ്റ്റീൽ ബെഡ്ഡിൽ തീർച്ചയില്ലാത്ത ഒരു ശവദാഹം പ്രതീക്ഷിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും ചിന്തകൾ ഉടക്കി നിന്നത് ആ ഒരു വിശേഷണത്തിൽ തന്നെയാണ്. മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ട് അധികമായിട്ടില്ല. ചത്ത ബുദ്ധിയുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ പിഴച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഒരു രണ്ട് മണിക്കൂർ. ഞാൻ എങ്ങനെ മരണപ്പെട്ടു എന്ന ചോദ്യം എന്റെ ജീവിതം പോലെ തന്നെ അപ്രസക്തമാണ്. … Continue reading അഭിസാരികയുടെ ജഡം

യോഗ്യത

കഴുത്തിലെ തിളക്കമായിരുന്നവളുടെ യോഗ്യത.ഗവണ്മെന്റിൻ തൊഴിലായിരുന്നവനുടെ യോഗ്യത.കഴുത്തിലെ കയറിലൊടുങ്ങിയൊരു ജീവൻ.ഗവണ്മെന്റിൻ അഴികളിൽ കുടുങ്ങിയപരനും.

രുചി

കതകില്‍ കൊട്ട് കേട്ടു, മൂന്ന് തവണ, താളത്തിലുള്ള കൊട്ട്. ഭക്ഷണം തയ്യാറായി എന്നുള്ള അറിയിപ്പാണ്. മുന്നിലെ ക്യാന്‍വാസ് ഇപ്പോഴും ശൂന്യം, വലതുകയ്യിലെ വരണ്ട വിരലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ബ്രഷ് ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, ചൂണ്ടുവിരലില്‍ നിന്ന് ചെറുവിരലിലേക്ക് അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും തിരികെ. ഈ അവസ്ഥയില്‍ വരയ്ക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് ചിന്തിച്ചത് തന്നെ മണ്ടത്തരമായിപ്പോയെന്നു തോന്നി. ഒരു പക്ഷേ ബ്രഷ് കയ്യിലെടുക്കാനുള്ള ഒരാഗ്രഹം മാത്രമായിരിക്കാം. തൊട്ടടുത്ത് ബ്രഷിലേക്ക് പടര്‍ന്നു കയറി ക്യാന്‍വാസിലേക്ക് ചിത്രങ്ങളായി തീരാന്‍ കൊതിച്ചു ചായക്കൂട്ടുകള്‍, അതിനപ്പുറത്തായി കോപ്പയില്‍ നിറച്ചുവച്ച ചൂടും, … Continue reading രുചി

ധൃതംഗപുളകിതന്‍

സ്ഥലം :  മരുതിക്കുന്ന്. അങ്ങിങ്ങായി വികസനം ചായം പൂശിയ, ആരാലുമറിയപ്പെടാത്ത, അതിനാഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു ഇടത്തരം ഗ്രാമം സമയം : കൊറോണയാശാന്‍റെ മുന്‍പില്‍ ലോകശക്തികളാകെ മുട്ടുമടക്കുന്നതിനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്, സൂര്യഭഗവാന്‍ പരിപൂര്‍ണസുഷുപ്തിയിലാണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്‍റെ പ്രകാശമൊഴിച്ചാല്‍ ചുറ്റും നല്ല കൂരിരുട്ട് അഞ്ചുപേരില്‍ ഒരുവന്‍ ‘ചെത്ത് ഷഫീക്കിന്‍റെ’ മഞ്ഞ ബാന്‍ഡുള്ള സ്റ്റൈലന്‍ റിസ്റ്റ് വാച്ചിലെ സമയം 6 മണിയെ സൂചിപ്പിച്ചു!! സമയത്തിന്‍റെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പോഴുണ്ടായ ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍, ഈ പാവം എഴുത്തുകാരനായ എന്നെയോ, മഞ്ഞ ബാന്‍ഡുള്ള സ്റ്റൈലന്‍ റിസ്റ്റ് … Continue reading ധൃതംഗപുളകിതന്‍

അഭ്യാസം

എത്തണം പത്തുവരെ നിർബന്ധം.വേണ്ടതിലുമധികമാണടുത്ത രണ്ടെണ്ണം.മുകളിലിനിയെന്തുമൊരാഡംബരം.അറിവിനു കുടുക്കെറിയാനക്ഷരം മതി,പെണ്ണിൻ കഴുത്തിൽ കുടുക്കിടാനത്രെയീ ബിരുദങ്ങളൊക്കെയും.

ഒരു (അ)സാധാരണ പ്രണയലേഖനം

പ്രിയപ്പെട്ട രേവതി,     ഇതൊരു പ്രണയലേഖനമാണ്. ലോകത്ത് ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും ഒരാള്‍ സ്വന്തം കാമുകിക്ക് നല്‍കുന്ന എഴുത്തിന്‍റെ ആദ്യവരിയില്‍ തന്നെ ഇതൊരു പ്രണയലേഖനമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നത്. അതിനു കാരണമുണ്ട്, ഇതൊരു സാധാരണ പ്രണയലേഖനമല്ല. ഈ കത്ത് എഴുതുന്ന എനിക്കും, വായിക്കുന്ന നിനക്കും ഒരു പക്ഷെ ഇതില്‍ അസാധാരണമായി ഒന്നും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കില്ല, പക്ഷെ മൂന്നാമതൊരാളുടെ അഭിപ്രായം അങ്ങനെയായിരിക്കില്ല  എന്നെനിക്കുറപ്പുണ്ട്. കമിതാക്കളുടെ പ്രണയലേഖനം കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ വായിച്ചു തീര്‍ക്കുന്ന മാന്യസമൂഹമാണല്ലോ നമ്മുടേത്. പക്ഷെ ഈ കത്ത് … Continue reading ഒരു (അ)സാധാരണ പ്രണയലേഖനം

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 7

    ശേഖരന്‍റെ ചെറിയ മുറ്റം നിറയാന്‍ അധികം ആളുകള്‍ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. മുറ്റത്ത് സ്ഥലം കിട്ടാത്തവര്‍ ഇടവഴിയില്‍ പല ഭാഗത്തായി കൂട്ടം കൂടി നിന്നു. അവരുടെ ചര്‍ച്ചാ വിഷയം ഭാമയായിരുന്നു, ശേഖരന്‍റെ മകള്‍ ഭാമ. ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാല്‍ ‘കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഖരന്‍റെ മകള്‍ -  ഭാമ’.     ശേഖരനെ പരിചയമില്ലാത്തവര്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ കുറവായിരുന്നു. ഇന്നലെ വരെ അയാള്‍ അവര്‍ക്ക് ഹതഭാഗ്യനായ ഒരു പ്രവാസിയായിരുന്നു. ഇന്ന് അയാള്‍ ഹതഭാഗ്യനായ ഒരു അച്ഛനാണ്. അവര്‍ ആ അച്ഛനെ പറ്റി സംസാരിച്ചു, … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 7

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 6

പുസ്തകത്തിനിടയില്‍ തിരുകിവച്ച ചെറുപ്പകാരുടെ ഫോട്ടോകള്‍ ഒന്നുകൂടി രാവുണ്ണിനായര്‍ പരിശോധിച്ചു. അയാള്‍ സംതൃപ്തനാണ്. “എന്താ ശേഖരേട്ടാ കുട്ടി വൈകുന്നത്” രാവുണ്ണിക്ക് എതിര്‍വശത്തായി പൂമുഖത്ത് ഈശ്വരന്‍ തനിക്കായി കല്‍പ്പിച്ചു നല്‍കിയ കസേരയില്‍ ശേഖരന്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ കൂടി താന്‍ പരാജയം രുചിക്കുകയാണ്. മകളുടെ സ്വപ്നത്തിനെ താന്‍ മറക്കുകയാണ്. രാത്രി മുഴുവന്‍ ചിന്തിച്ചു. രാമന്‍ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് ശരി. എന്നു കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പു പറയാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു ജോലിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നത് ബുദ്ധിശൂന്യതയാണ്. ഈശ്വരനെയോ ഭാഗ്യത്തെയോ വിശ്വസിക്കാന്‍ … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 6