ധൃതംഗപുളകിതന്‍

സ്ഥലം :  മരുതിക്കുന്ന്. അങ്ങിങ്ങായി വികസനം ചായം പൂശിയ, ആരാലുമറിയപ്പെടാത്ത, അതിനാഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു ഇടത്തരം ഗ്രാമം സമയം : കൊറോണയാശാന്‍റെ മുന്‍പില്‍ ലോകശക്തികളാകെ മുട്ടുമടക്കുന്നതിനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്, സൂര്യഭഗവാന്‍ പരിപൂര്‍ണസുഷുപ്തിയിലാണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്‍റെ പ്രകാശമൊഴിച്ചാല്‍ ചുറ്റും നല്ല കൂരിരുട്ട് അഞ്ചുപേരില്‍ ഒരുവന്‍ ‘ചെത്ത് ഷഫീക്കിന്‍റെ’ മഞ്ഞ ബാന്‍ഡുള്ള സ്റ്റൈലന്‍ റിസ്റ്റ് വാച്ചിലെ സമയം 6 മണിയെ സൂചിപ്പിച്ചു!! സമയത്തിന്‍റെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പോഴുണ്ടായ ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍, ഈ പാവം എഴുത്തുകാരനായ എന്നെയോ, മഞ്ഞ ബാന്‍ഡുള്ള സ്റ്റൈലന്‍ റിസ്റ്റ് … Continue reading ധൃതംഗപുളകിതന്‍

അഭ്യാസം

എത്തണം പത്തുവരെ നിർബന്ധം.വേണ്ടതിലുമധികമാണടുത്ത രണ്ടെണ്ണം.മുകളിലിനിയെന്തുമൊരാഡംബരം.അറിവിനു കുടുക്കെറിയാനക്ഷരം മതി,പെണ്ണിൻ കഴുത്തിൽ കുടുക്കിടാനത്രെയീ ബിരുദങ്ങളൊക്കെയും.

ഒരു (അ)സാധാരണ പ്രണയലേഖനം

പ്രിയപ്പെട്ട രേവതി,     ഇതൊരു പ്രണയലേഖനമാണ്. ലോകത്ത് ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും ഒരാള്‍ സ്വന്തം കാമുകിക്ക് നല്‍കുന്ന എഴുത്തിന്‍റെ ആദ്യവരിയില്‍ തന്നെ ഇതൊരു പ്രണയലേഖനമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നത്. അതിനു കാരണമുണ്ട്, ഇതൊരു സാധാരണ പ്രണയലേഖനമല്ല. ഈ കത്ത് എഴുതുന്ന എനിക്കും, വായിക്കുന്ന നിനക്കും ഒരു പക്ഷെ ഇതില്‍ അസാധാരണമായി ഒന്നും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കില്ല, പക്ഷെ മൂന്നാമതൊരാളുടെ അഭിപ്രായം അങ്ങനെയായിരിക്കില്ല  എന്നെനിക്കുറപ്പുണ്ട്. കമിതാക്കളുടെ പ്രണയലേഖനം കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ വായിച്ചു തീര്‍ക്കുന്ന മാന്യസമൂഹമാണല്ലോ നമ്മുടേത്. പക്ഷെ ഈ കത്ത് … Continue reading ഒരു (അ)സാധാരണ പ്രണയലേഖനം

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 7

    ശേഖരന്‍റെ ചെറിയ മുറ്റം നിറയാന്‍ അധികം ആളുകള്‍ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. മുറ്റത്ത് സ്ഥലം കിട്ടാത്തവര്‍ ഇടവഴിയില്‍ പല ഭാഗത്തായി കൂട്ടം കൂടി നിന്നു. അവരുടെ ചര്‍ച്ചാ വിഷയം ഭാമയായിരുന്നു, ശേഖരന്‍റെ മകള്‍ ഭാമ. ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാല്‍ ‘കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഖരന്‍റെ മകള്‍ -  ഭാമ’.     ശേഖരനെ പരിചയമില്ലാത്തവര്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ കുറവായിരുന്നു. ഇന്നലെ വരെ അയാള്‍ അവര്‍ക്ക് ഹതഭാഗ്യനായ ഒരു പ്രവാസിയായിരുന്നു. ഇന്ന് അയാള്‍ ഹതഭാഗ്യനായ ഒരു അച്ഛനാണ്. അവര്‍ ആ അച്ഛനെ പറ്റി സംസാരിച്ചു, … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 7

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 6

പുസ്തകത്തിനിടയില്‍ തിരുകിവച്ച ചെറുപ്പകാരുടെ ഫോട്ടോകള്‍ ഒന്നുകൂടി രാവുണ്ണിനായര്‍ പരിശോധിച്ചു. അയാള്‍ സംതൃപ്തനാണ്. “എന്താ ശേഖരേട്ടാ കുട്ടി വൈകുന്നത്” രാവുണ്ണിക്ക് എതിര്‍വശത്തായി പൂമുഖത്ത് ഈശ്വരന്‍ തനിക്കായി കല്‍പ്പിച്ചു നല്‍കിയ കസേരയില്‍ ശേഖരന്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ കൂടി താന്‍ പരാജയം രുചിക്കുകയാണ്. മകളുടെ സ്വപ്നത്തിനെ താന്‍ മറക്കുകയാണ്. രാത്രി മുഴുവന്‍ ചിന്തിച്ചു. രാമന്‍ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് ശരി. എന്നു കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പു പറയാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു ജോലിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നത് ബുദ്ധിശൂന്യതയാണ്. ഈശ്വരനെയോ ഭാഗ്യത്തെയോ വിശ്വസിക്കാന്‍ … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 6

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 5

തടിച്ചൊരു ഫയലുമായി ഓഫീസ് ശിപായിയെത്തി. മേശമേല്‍ നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്ന കൂനയുടെ മേല്‍ സാമാന്യം ശബ്ദത്തോടെ അയാള്‍ അതും വച്ചു. പിന്നെ എന്തോ പ്രതീക്ഷിച്ചു അയാള്‍ വേണുവിനെ തുറിച്ചു നോക്കി നിന്നു. ചിന്തകളുടെ ആഴക്കയത്തിലായിരുന്നു വേണു. മുന്നില്‍ ശിപായിയെത്തിയതും മേശയിലെ ഫയല്‍ക്കൂന ഉയരുന്നതുമൊന്നും അയാളറിഞ്ഞില്ല. അയാളുടെ മനസ്സില്‍ സംശയങ്ങളുടെ കരിങ്കോട്ടകള്‍ രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു. അനുനിമിഷം അത് വലുതായിക്കൊണ്ടിരുന്നു, ബുദ്ധിയെ മറച്ചുകൊണ്ട്‌ തലച്ചോറില്‍ നിഴലുകള്‍ വീഴ്ത്തി ആ കോട്ടകള്‍ മാനം മുട്ടെ വളര്‍ന്നു. ആ കരിങ്കോട്ടകളുടെ അടിത്തറ ഒരു പേരായിരുന്നു, നാലക്ഷരങ്ങളാല്‍ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 5

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 4

കോളേജില്‍ നിന്ന് അരകിലോമീറ്റര്‍ മാറി ഒരു മുരുകന്‍ ക്ഷേത്രമുണ്ട്. വളരെ പ്രസിദ്ധിയായാര്‍ജിച്ച ക്ഷേത്രമാണ്. തൈപ്പൂയനാളില്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ നടക്കുന്ന ഉത്സവത്തിന്‍റെ ഭാഗമായുള്ള കാവടിയാട്ടവും ശൂലംകുത്തും കാണുവാനായി ദൂരെ നിന്ന് പോലും ഭക്തന്മാര്‍ എത്താറുണ്ട്. കോളേജിലുള്ള വിദ്യാര്‍ഥികളില്‍ തന്നെയും നല്ലൊരു കൂട്ടം ഭക്തര്‍ കാവടിയെടുത്തും ശൂലംകുത്തിയും ഉത്സവത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി മാറും. അതിനു വേണ്ടി ഉത്സവദിവസത്തിനു നാളുകള്‍ക്ക് മുന്നേ തന്നെ കാപ്പ്കെട്ടി വ്രതമെടുത്ത് തുടങ്ങണം. കോളേജിലെ ആണ്‍കുട്ടികളുടെ കയ്യില്‍ തിളങ്ങുന്ന വെള്ളിക്കാപ്പുകള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങുമ്പോഴേ ഊഹിക്കാം ഉത്സവം അടുത്തെന്ന്. അങ്ങനെ ഒരു … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 4

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 3

വസന്ത കിടക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു. അടുക്കള വാതില്‍ അടച്ചു കൊളുത്തിടുക എന്നുള്ളത് കുറച്ചു ശ്രമകരമായ കാര്യമാണ്. വാതിലിനു നേരെ മുകളില്‍ മച്ചില്‍ ചെറിയൊരു ചോര്‍ച്ച തല പൊക്കിയിട്ട് നാള് കുറച്ചായി. മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാന്‍ കുറച്ചധികം വലിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉള്ളത് കാരണം ചോര്‍ച്ചയുടെ കാര്യം എല്ലാവരും സൗകര്യപൂര്‍വ്വം മറന്നു. മഴ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഭിത്തിയില്‍ ചെറിയ ചാലുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങും. രാത്രി വാതിലടയ്ക്കാന്‍ നേരമാണ് ശരിയായ കഷ്ടപ്പാട്. ഈര്‍പ്പം തട്ടി തടി വീര്‍ക്കുന്നത് കാരണം മഴക്കാലത്ത് വാതില്‍ വലിച്ചടയ്ക്കാന്‍ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. വസന്ത ഒന്ന് ബലം പ്രയോഗിച്ചു നോക്കി, രണ്ടാമതൊന്നു കൂടി മിനക്കെടാന്‍ നിന്നില്ല. എന്തിനാണ് കൊളുത്തിടുന്നത്? അങ്ങനെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാന്‍ പാകത്തില്‍ അകത്ത് ഒന്നുമില്ലല്ലോ.

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 2

ചെവിവേദന വന്നാല്‍ സന്തോഷിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ പറ്റി കേട്ടിട്ടുണ്ടോ, വഴിയില്ല. പക്ഷെ അങ്ങനെ ചിലരുണ്ട്. ചില സ്ത്രീകള്‍, ചില ഭാര്യമാര്‍. അതിലൊരാളാണ് സുമിത്രയും. രാപ്പകലില്ലാതെ അലട്ടുന്ന വേദനയെയോ അല്ലെങ്കില്‍ കര്‍ണപുടത്തില്‍ തുളച്ചുകയറുന്ന അസ്വസ്ഥമായ ഇരമ്പല്‍ നാദത്തിനെയോ സ്നേഹിക്കാന്‍ തക്കവണ്ണം തകര്‍ന്ന മനസ്സല്ല സുമിത്രയുടേത്. അവളുടെ സന്തോഷത്തിനു കാരണം വരാന്‍ പോകുന്ന ഒരു യാത്രയാണ്, അതിന് കാരണഹേതുവാകട്ടെ ഇപ്പറഞ്ഞ ചെവിവേദനയും. വേദന സഹിക്കാതെ പല രാത്രികളായി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മുക്കലും മൂളലും, പിന്നെ തലേരാത്രിയില്‍  നടന്ന വാക്ക് തര്‍ക്കവും കാരണം സഹികെട്ട് … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 2

പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 1

വേണു     ആയിരം ദീപങ്ങള്‍ കൊളുത്തിവച്ച കല്‍മണ്ഡപം പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ പുഞ്ചിരി. ആരെയും മയക്കുന്ന പവിഴങ്ങള്‍ പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍. അവളുടെ വലംകവിളില്‍ മിന്നിമറയുന്ന നുണക്കുഴി അഷ്ടമിരാവിലെ അര്‍ദ്ധചന്ദ്രനെപ്പോലെ അഴകാര്‍ന്നതായിരുന്നു. അവളുടെ പാറിപ്പറക്കുന്ന നീളന്‍ മുടിയിഴകളുടെ കുരുക്കില്‍, ഇതാ എന്‍റെ ഹൃദയം അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതേ ഞാന്‍ പ്രണയത്തിലാണ്! വേരൂന്നിനില്‍ക്കുന്ന നഗരത്തിനേക്കാള്‍ പഴക്കമുണ്ട് ആ ആല്‍മരത്തിനു. ആ മഹാവൃക്ഷത്തിന്‌ എതിര്‍വശത്തായിട്ടാണ് ബസ്സ്റ്റോപ്പ്‌. പതിവുപോലെ ഇന്നും ആ ബസ്സ്റ്റോപ്പില്‍ ഞാന്‍ അവളെ കാത്തു നില്‍ക്കുകയാണ്, എന്‍റെ പ്രണയിനിയെ! അവള്‍ക്ക് … Continue reading പ്രണയവീഥിയിലെ യാത്രികര്‍ – 1